Powieść Elsy Drucaroff, osadzona w realiach Polski i Argentyny lat 20. ubiegłego wieku, porusza problemy prostytucji Polek żydowskiego pochodzenia w Buenos Aires, sytuacji żydowskiej diaspory i relacji polsko-żydowskich.
„Piekło obiecane” ukazuje losy podstępnie „werbowanych” w Polsce dziewcząt, które, szukając lepszego życia, wsiadały na statek do Nowego Świata zamężne z tamtejszym Żydem, zaproszone przez krewnych lub jako nielegalny „ładunek” taniej siły roboczej, lecz zaraz po przybyciu trafiały do burdeli. Celnie i bez pruderii autorka przedstawia historię młodej kobiety, odsłaniając przy tym zaskakującą skalę tego procederu.
Drucaroff z wyczuciem łączy gatunki – kryminał, romans, powieść drogi – zapraszając czytelnika w egzotyczną podróż w towarzystwie indywiduów z żydowskiego półświatka obu kontynentów i z anarchistycznego podziemia Argentyny, bolszewików, wywrotowców, idealistów i cyników ze środowiska lewicującej prasy oraz historycznych postaci literackiej bohemy Buenos Aires.
Raz na jakiś czas zdarza się taka powieść – mocna, inteligentna, namiętna. Piekło obiecane Elsy Drucaroff jest doskonałym przykładem tego, jak autor może wykorzystać struktury danego gatunku literackiego, tworząc powieść przystępną, a zarazem wymykającą się klasyfikacji.
Mariana Enríquez, La Mano
W swojej trzeciej powieści pisarka opowiada historię organizacji Zwi Migdal i jej powiązań ze społeczeństwem – obłudnym, oportunistycznym, antysemickim. Pozwoliła sobie nawet snuć wyobrażenie “przymierza” zawartego między prostytutkami i anarchistami lat 20. [ubiegłego wieku]. (…) Elsa Drucaroff nie zamierza osładzać przeszłości.
Silvina Friera, Página 12
Piekło obiecane nie jest po prostu esejem historycznym ograniczającym się do relacjonowania i dokumentowania niesprawiedliwości. W formie fikcji literackiej zostały wyrażone przede wszystkim sprzeczności ludzkiej natury, nędza oraz wielkość człowieczeństwa. (…) Fabuła jest utkana z losów poszczególnych postaci, przedstawionych przy użyciu starannego języka o precyzyjnej intonacji.
Rogelio Alaniz, El Litoral
Elsa Drucaroff jest pisarką, eseistką, dziennikarką i pracownikiem naukowym. Opublikowała powieści La patria de las mujeres. Una historia de espías en la Salta de Güemes (1999) i Conspiración contra Güemes. Una historia de bandidos, patriotas, traidores (2002). Na podstawie tej drugiej powieści Eduardo Alonso Crespo przygotowuje operę, której premiera jest przewidziana na rok 2006. Oprócz licznych artykułów specjalistycznych opublikowanych w argentyńskich i zagranicznych czasopismach naukowych, wydała również dwa eseje – Mijaíl Bajtín, la guerra de las culturas (1995) i Arlt, profeta del miedo (1998). Redagowała 11 wolumin serii Historia crítica de la literatura argentina (wydanej pod opieką naukową Noégo Jitrika,
2000), zatytułowany La narración gana la partida. Prowadzi wykłady z literatury i teorii literatury w Wyższej Szkole Pedagogicznej im. Joaquína V. Gonzáleza, którą sama ukończyła, i na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu w Buenos Aires, gdzie pracuje również jako pracownik naukowy. Współpracowała z różnymi mediami jako dziennikarka zajmująca się kulturą, a obecnie prowadzi sekcję literacką w programie radiowym Al compás de las noticias.
DodoEditor
Seria wydawnicza Swoimi ścieżkami
Tytuł orginału El infierno prometido. Una prostituta de la Zwi Migdal
Tłum. Iwona Kasperska
Liczba stron 390
Format 13.5x20.5 cm,
oprawa miękka
ISBN 978-84-928734-21-9
Uwaga: Książkę wysyłamy od 10 marca
